Duurzaam aan het werk (blijven)
Milan (29) kijkt terug op een periode waarin alles anders werd. Na het oplopen van niet-aangeboren hersenletsel stond eerst het lichamelijk herstel centraal. Revalideren, stap voor stap weer wennen aan wat wel en niet lukt. Pas daarna kwam de vraag die misschien nog wel moeilijker was: wat kan ik straks weer op het gebied van studie of werk?
Hij koos voor de gehandicaptenzorg, een sector die hem aansprak. Maar in de praktijk bleek het zwaar. “Ik stond eigenlijk continu op mijn tenen,” vertelt hij. “Ik wilde laten zien dat ik het kon, maar merkte dat het me steeds meer energie kostte.” Na een jaar was de grens bereikt. Hij raakte volledig uitgeput.
In die fase kwam hij in contact met Jantien, re-integratiecoach bij InteraktContour, gespecialiseerd in NAH. Samen begonnen ze bij het begin: wat is haalbaar en hoe kan werk weer stap voor stap opgebouwd worden? Eerst werd gekeken naar mogelijkheden binnen zijn eigen organisatie. Dat gaf houvast, maar al snel bleek dat daar weinig ruimte zat.
“Jantien ging met me mee in wat ik graag wilde,” zegt Milan. “Maar ze was ook eerlijk. Als iets niet haalbaar was, zei ze dat ook.” Die combinatie maakte het verschil. Niet alleen meegaan in wensen, maar ook bijsturen als dat nodig was.
Wat hem vooral hielp, was dat hij niet alles alleen hoefde te doen. “Soms kon ik zelf niet goed uitleggen wat er in mijn hoofd gebeurde. Dan nam zij het woord over richting een werkgever.” Daarmee maakte ze zijn situatie begrijpelijk, zonder het over te nemen. Gaandeweg leerde Milan zelf beter te verwoorden wat hij nodig heeft.
Re-integratie werd zo geen rechte lijn, maar een proces van proberen, bijstellen en opnieuw beginnen. Op de werkvloer ervaren wat wel en niet past, en daarvan leren. “Ik heb ontdekt waar mijn grenzen liggen, maar ook waar mijn kracht zit,” zegt hij. “En hoe ik die kan inzetten, zonder over mijn belastbaarheid heen te gaan.”
De langdurige begeleiding speelde daarin een belangrijke rol. Jantien kent hem inmiddels goed en kijkt nog steeds mee. Soms op afstand, soms actief betrokken. “Ze herinnert me aan wat voor mij werkt. Dat is waardevol, juist als je zelf geneigd bent weer te veel te willen.”
Inmiddels heeft Milan een werkplek gevonden die beter aansluit. Geen baan waarin alles moet, maar een plek waarin ruimte is om het op zijn manier te doen. De ondersteuning blijft, juist om dat evenwicht vast te houden.
Zijn verhaal laat zien dat re-integratie na NAH niet alleen draait om terugkeren naar werk, maar om opnieuw ontdekken wat werk voor je kan betekenen. Met aandacht voor belastbaarheid, maar ook voor talent en motivatie. Niet zo snel mogelijk weer aan het werk, maar duurzaam aan het werk blijven.